L cemaque fui ua de las culturas amportantes na eidade média, an Sendin i tubo anfluencia na eiconomie i mesmo ne ls chamadeiros de l nuosso termo. Era dua arble que tenie muita serbentie. Las froles, ls fruitos, ls renuobos i até la casca serbíen para muita cousa, zde ls unguentos a las tintas para tenhir i tamien para curtir las pieles. Habie mais que ua culidade de cemaqueiras i nin toda la giente las coincie bien.
Ua cemaqueira cun fruitos
An Sendin era mui outilizada para tenhir i inda a mi me lembra de la outilizar, porque you mesmo dei un curso de tenhir, hai por ende 25 anhos i usei-la para fazer l castanho i ua culidade mais bormeilha, para la quelor de bino. Yá era outilizada cun anelinas, mas inda serbie para dar ua tonalidade çfrente.
Las eiras de l Cemaque acontra Sendin
I acontra Ruolos
Mas onde era mais outilizada era para curtir las pieles. Quando an Sendin l curtimento de las pieles se deixou de fazer, porque aparecírun las fábricas, ne l seclo XIX, ls sendineses bendien l cemaque para bários sítios. Anton malhában-lo nas eiras de l Cemaque, cun malhos ou cumo fazien cun ls garbanços.
L camino de Mondin
Nessas eiras era ralo trilhar l pan, porque éran las eiras para l cemaque. Tamien era alhi porque las cemaqueiras colhien-se mais para aqueilhes lados, que era tamien l sitio de las binhas. Por esso ten l nome de Camino de las Binhas, la rue que bai para esse lado.
Este testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.