Cumo nestes dies andaba meio mundo atrapalhado cun las cousas de la agricultura i quaije nun oubie falar noutra cousa, tamien se me apegou l bicio i ala de trabalhar ne l huorto de casa, para tener l que faç falta. Yá un die destes falei ne ls huortos i que muita giente tenie berdadeiras huortas an pie de casa.
Un huorto
Yá quaije toda la giente bai tenendo un huorto an pie de casa, maior que d’atrás tenie las huortas. Stamos ne l tiempo de poner las berças para comer cun l bacalhau ne l die de Natal. Quien quejir un bun repolho ou ua penca ten que las ir ponendo que yá ye mais que tiempo. You yá las tengo balientes ne l huorto de casa.
Ua leira de pencas para poner
Fui a dar ua miradela por esses huortos de trás de casa i yá bi buonas leiras deilhas. Tamien yá se ban bendo nabiças nacidas, que la giente de Sendin, nun ye de star parada a la spera que las cousas cáien de l cielo. Hai que fazer por eilhas i la maiorie de la giente ten las cousas bien porparadas.
Ua buona leira deilhas yá puostas
Quando beníren las purmeiras giladas, ides a ber cumo sáben bien, cozidas cun patatas i bien regadas cun azeite de l de casa. Apuis inda hai ls que dízen que yá bai acabar todo i que se bai acabar l mundo. La bida nun acaba, nós ye que acabamos i mos bamos cunsumindo sien necidade.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.