L die de las bruxas yá se comemora an Sendin zde que you me lembre, hai mais de 50 anhos. Nun ye ua cousa de agora, mas nas bispras de l die de todos ls Santos pregában-se partidas a la giente i tamien se usában las bóbedas, que se porparában de modo a parecer caras.
Ua bóbeda porparada
A la nuite metie-se ua bela na drento de la bóbeda i ponie-se na antrada de las casas, para meter miedo. Tamien usában ls pirilampos, mas habie giente que lebaba a mal, porque ls pirilampos éran mesmo cunsiderados bruxas berdadeiras i habie quien pensasse que fazien mesmo mal.
Ua bruxa
La nuite de las bruxas era ua fiesta de ls pobos celtas, que ls druidas (sacerdotes) fazien para houmenagear ls muortos i ls diuses, ne l fin de las colheitas. Era la fiesta que marcaba l fin de l Berano i l ampeço de un nuobo anho. Estas fiestas fúrun proibidas por la anquisiçon, mas ne ls pobos de ourige celta nunca chegórun a acabar.
Ls sendineses, an Fránçia tamien comemóran
Hoije ls moços i moças ban por las rues i fázen la fiesta a que cháman halloween, por ser l nome por que ye mais coincida la nuite de las bruxas.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.