La nuoba d’hoije ten cumo títalo, l nome de un libro de un de ls maiores scritores de léngua mirandesa – Francisco Nebro - i que ye tamien un dito de ls mais antigos de Sendin. Este dito ten an pertués, un dito tamien mui anteressante i que ye l de la nuoba, tamien. Para ls que nun sáben quien ye Francisco Nebro , l HOIJE dá-bos essa anformaçon - ye l sendinés Amadeu Ferreira .
Tiu Moreira a amponer la torna
Aquilino, membro de la Junta a dar las purmeiras sucadas
Aporbeitando la giente que bino ne l fin de semana, fizo-se ua açon de formaçon para que todos ou la maiorie, daprendisse a arar ou bisse cumo se fazie. Tiu Moreira tenie todo pronto, na sue binha de la Marrielha, até yá habie podado un cacho, i amostrou cumo se araba ua binha.
La giente era mesmo muita
Ua moça a arar
Apuis de ampuosta la torna, ls que quejírun arórun un pouco cun la burra i l’arado rachado. Fui ua tarde mui bien passada i que serbiu tamien para todos ls que fúrun a la Marrielha, béren las arribas i l riu. D’alhi bie-se bien Penilha i muitos tirórun retratos, you tirei un a Penilha, cun la mie máquina i parecie que staba mesmo acerquita.
Un moço a arar
Penilha
Muitos sprementórun a arar, solo fui pena ser algo tarde, yá que na Marrielha lougo se spon l Sol. Mas dou para mostrar las yerbas, las peinhas, l riu i sentir ls olores, l’aire puro, la naturaleza i l’antardecer, nas arribas. Deixo-bos cun este lindo retrato i cun ua pequeinha passaige de l libro, cumo you la li, inda que apersentada de outro modo.
…la frol de l tomilho arróixa ls beiços de ls pisones, na manta de patrielhas drúmen las arrebalinas adonde dábamos la mano i mos assomábamos ne l atrecir de las faias…
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.