La manhana apareciu gilada i cun mala calantriç, cumo que a caçoar de las priessas de ls que téiman an apanhar las azeitunas antes de l tiempo, mas quando ye l tiempo? La giente essa, nun fizo causo de la gilada i ala a azeitunas. Nuobos i bielhos, todos camino de ls oulibales.
La manhana staba perra
Mas l die, ronceiro, fui amerosando i cumo raposa manhosa, deixou la giente sembrar-se pul termo. I tal qual la raposa, quando todo parece sossegado, entra ne l nieiro i alborota las pitas, tamien cul andar de l die, bieno la niebe que ampeçou a caer, al percípio sien se sentir, mas lougo misturada cun chuba, ampeçou a albarinar todo.
La niebe aqui nun pegou, mas noutros sitio ye cumo bedes
De tan frie, alborotou i ampuntou la giente para casa. Nada mais habie a fazer, se nó arrumar la troxa i arrimar-se al lume i asperar que dies melhores déixen acabar l trabalho. Cumo l lume se acendiu mais cedo que l questume, siempre dou para bober la gaspoia i falar un rato cun bezino ou amigo i podeis acraditar, que la meiorie l fizo an sendinés.
L friu i la chuba fazírun ir la giente para casa
Pal lume
You arrimei-me al cumputador a screbir mais ua nuoba i a poner mais uns retratos para bos fazer lembrar mais ua beç Sendin, ou para l dar a coincer als que nun sabíen destas cousas i destas tierras.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.