SENDIM EM LINHA SENDIN

Hoije · Arquivo de 2009

A CASCATA DE SÃO JOÃO

LA CASCATA DE SAN JUAN

almendra 24/06/2009 1 min de leitura

Zde hai muito que benimos fazendo un trabalho subre las tradiçones de las fiestas de ls Santos populares ne l Praino. Porque deprendimos essas tradiçones de nuossos abós i porque las cuntinuemos i las trasmitimos todos ls anhos, nin precisemos de ir a saber de outras fuontes, porque nós somos ua fuonte biba.

La cascata de l canzielho, este anho

Porque tamien studemos muito i limos muito, nun mos fui mui defícele ajuntar l neçairo para l trabalho. La cascata fui, dezie mi bó Pina, a modos que ua eimitaçon de l presépio, feita puls garotos, que zde l Santo Antonho al San Pedro, fazíen por las rues, mas cun ls santicos populares i caramonos que eilhes mesmo fazíen.

Ls garotos siempre gustórun de las cascatas

Quando era garoto, ne ls anhos 50, ajuntabamos ls garotos dua rue ou un grupo mais chegado i faziemos ua cascata maior. Para cabanha serbie la dun pastor ou mesmo un trilho ou inda la canhiça redonda de la palha, que anfeitabamos cun berdura. Poniemos ls santicos i ls caramonos an drento i cantabamos i comiemos l que cada un lebaba.

Este querie eimitar ls cantadores de la ronda

Tamien pediemos smola pals santicos, mas era para la merenda de ls santicos que éramos nós. Fazie-se mais ne ls dies de Santo Antonho i percipalmente ne l die de San Juan.

abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó