Ye este l nome de l'ajuntouro de las motas, an mirandés i para alguas pessonas las motas son cumo abuitros que fázen algue grima, mas a que la giente yá se bai habituando. Las motas cun ls sous roncos i la sue oupuléncia tamien méten respeito cumo ls abuitros ne ls cielos de las arribas. Mas yá son ua fuonte de turismo para Sendin.
Un abuitro ne ls cielos de las arribas
L HOIJE sperta la curjidade de cada beç mais giente i todos ls dies recebimos pedidos de mais nuobas i cada beç hai mais giente a querer colaborar mandando retratos i eideias i nós tenemos que trabalhar para ls leitores, rezon porque bamos hoije a cumpletar la ambora de onte.
Las motas
Até ls ninos gustórun de sprumentar
Tamien queríen que amostrássemos l cuncerto de la nuite i la representaçon eirótica, mas a la nuite, ls retratos nun quédan mui bien porque inda nun tenemos ua maquina de retratos para esso i tamien porque hai retratos que nun son própios para poner ne l HOIJE, yá que muito nino gusta de ber l HOIJE todos ls dies.
La moças tenien calor
Todo corriu bien i hoije houbo l almuorço cun todos ls “motards” i la ourganizaçon çtribuiu lembráncias por todos. Até pal anho!
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.