QUIEN SABE ?
Quando era pequeinho acumpanhei muita beç ls ansaios de l rancho de danças mistas de Sendin i porque oubie cantar, daprendi la canti(g)a que bos scribo hoije, inda sei la musica, mas ls bersos yá nun ls sei mui bien i nun sei mesmo se fáltan alguns mais. Era cun esta canti(g)a que l nuosso rancho antraba a cantar.
Inda hai quien fazie parte de l grupo, mas tamien nun se lhémbran bien de ls bersos, por esso pongo eiqui l que se me lhémbra a mi. A ber se por todos ls que púodan saber algo mais ou melhor i nós, púodamos poner todo dreito. Era l hino de l rancho .
1973
1957
Sendin de bielha bai,
Al passo qu’andaremos nós…
Seguindo l çtino de nuossos abós.
Ai, Sendin
Eiqui bien florida,
A cantar na bida
I a sonhar na boç.
Ai, Sendin
Linda aldé de amor,
Toda chena de grácia
I de mocidade en flor.
Lhabradores
A cantar na arada
I, na madrugada,
L boieiro i l pastor.
Ai, Sendin
Eiqui bien altaneira,
Senhora de l Rosairo
Ye la nuossa Padroneira.
Ai, Sendin
Cantando i rezando,
Rindo i trabalhando,
Nunca mais morrerás…
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.