Onte deziemos que l culto de San Miguel tenerie a ber cun la guerra acontra ls mouros, mas l que nesse tiempo ls crestianos nun saberíen ye que la relegion eislámica tamien ye un relegion que ne l sou libro l Corão ou Alcorão , Miguel ye referido assi cumo Jesus ye cunsiderado cumo grande profeta.
Miguel, cun Gabriel i Rafael, son ls únicos anjos que son referenciados pul nome. Son inda cunsidrados pulas rês relegiones judaica,crestiana i eislámica, cumo arcanjos ó xefes d’anjos. Mas tenemos de cunsidrar inda outro xefe d’anjos i que tamien ye referido cumo príncepe i eimortal, que ye Lúcifer.
L bideo de la procisson
Mas l que amporta hoije ye falar de la fiesta de San Miguel, an Palaçuolo i que poucos sáben, que ye l de nesta fiesta, fazéren de cunta que ban a afogar l santo, para mantenéren la tradiçon de “afogar l caramonico”. Hai muita stória de la lienda, mas todo tenerá a ber cun l acuntecimiento, de an beç de queimáren un santo bielho i carunchoso, que dízen serie S. Miguel, l botórun na lhagona. Cumo nun iba al fondo i l’áuga antraba puls buracos de l caruncho fazendo caracoles, dezírun la spresson “inda refunfenhegas caramonico de mil demonhos”. La spresson, nun serie oufensiba, mas antes de respeito pul santo que benciu ls demonhos i mesmo, sendo yá solo un caramono, inda assi i todo nun se deixaba bencir.
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.
