Argoselo tamien ye bila cumo Sendin i fizo anhos, die 19, que passou a ser bila, mas ye ne l prócimo fin de sumana que bai a comemorar l die i para esso faç siempre ua feira dedicada a la rosquilha. Ye ua eideia mui anteressante i que se puode cunsiderar cumo ua manifestaçon de cultura i tradiçon. La rosquilha ye un doce tradicional de toda la region i tamien de las fiestas de Natal i de la Páscua.
Sabemos cumo las pessonas sien eideias, solo sáben fazer l que béien fazer als outros i las fiesta de l fumeiro i de l folar ampéçan a deixar de tener anteresse nalguas tierras, por esso las nuobas eideias son siempre buonas. Mas, porque falamos eiqui de las rosquilhas? Porque la rosquilha siempre fui l doce mais coincido i amportante de Sendin. Todos ls garoticos lhebában ua na procisson de l folar i l ramo de Natal, era cun rosquilhas i roscos que se anfeitaba. Un palmito de rosquilhas era siempre arrematado por bun denheiro.
Las berdadeiras rosquilhas, yá nun se fázen porque se perdiu la receita i l modo de las fazer i agora fázen-se uas rosquilhas, que ne l feitio son aparecidas, mas nun pássan de un doce que nada ten a ber cun las berdadeiras rosquilhas. Sabemos que na tierra de Sayago-Spanha, inda las fázen, mas nós que las bimos fazer muitas bezes, queremos tornar a faze-las an sendin.
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.