L HOIJE fui para ls lhados de Mogadouro i trai-bos las nuobas de l die por aqueilhes lados.
Ls purmeiros retratos son de l sitio de merendas de Pena Roías, que an tiempos fui sede de cunceilho i un de ls castielhos de la fronteira ne l tiempo de l tratado de Alcanhices, mas yá bos falaremos desso. Alhi se púoden comer ls saborosos peixes de la ribeira, hai muito sitio para bejitar ne l Praino.
Mogadouro yá ten un pequeinho campo de abiaçon de que yá bos demos amboras eiqui, mas fui alhi que paremos tamien para bos amostrar algo que poucos conheceis. Nun ye un campo de abiaçon, mas sirbe para çportos aéreos i de apoio para pequeinhos abiones i un die mais tarde, apuis de acabadas las obras para possible çtino turístico.
Dalhi fumos a Azinhoso, die de fiesta i de festibal i pormoçon de la raça asinina mirandesa. Muito tenemos que dezir i amostrar subre la proba de cumo cunduzir ls animales, mas queda para un bideo que bos amostraremos apuis de pronto, deixamos-bos alguns retratos, para fazerdes ua eideia de cumo fui.
Apuis de la proba culs animales, houbo un almuorço comunitário i adonde partecipórun mais de 400 pessonas. L almuorço fui carne mirandesa assada a la bista de todo mundo, de ua baca criada na tierra acumpanhada por l bun bino de la Cooperatiba de Sendin, que todo mundo apreciou.
La tarde inda dou para ber ls bumbeiros de Mogadouro i un heilicopetro a cumbatir un fuogo, mesmo acerquita de Azinhoso, mas que nun passou de un susto, yá que lhougo l’apagórun.
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.