Ben yá, zde hai muitos anhos, la tradiçon de se fazer esta procisson. Cúntan-se muitas cousas subre eilha, mas pouco se sabe al cierto. Mas cumo la tradiçon oural ye tamien ua fuonte de la stória, bou a screbir un pouco subre l que oubi hai mais de 40 anhos. Puode ser berdade ou nó, mas ye l que ben de ls antios.
La procisson a passar na Abenida
L que de mais antio se cunta ye que esta procisson serie para ls lados de la Bodega, onde se ajuntarie cun la que benie de Trabanca i que era un modo de ls dous pobos se ajuntáren a celebrar la ressurreiçon i a cumpartelháren la quemida ne l fin de l aiuno de la Quaresma.
La procisson ne l camino de Miranda
Mais tarde passou a fazer-se por onde ye hoije i dezíen ls antios que ne l mesmo die i a la mesma hora se bie la de Penilha. Esto quier dezir que esta procisson deberie tener ourige an algun uso de ls pobos desta region, muito antes de haber cristianos.
Bou ponendo alguns retrados de la procisson de hoije, para que ls que stan loinje se lémbren de l die de l folar.
Ls garoticos lebában l Menino Jesus
Antes, nesta procisson, todos ls garoticos lebában un rosco i ne l fin, ls mardomos dában l folar als que lebában ls andores de ls Santos.
Ls garotos de Camino Prado andában, por las eiras i por onde houbisse froles, a anchir las cestas deilhas, para al passar la procisson, las botáren, de las barandas, als Santos.
Las ties tenien la rue chena de berdura i froles tamien, para passar la procisson.
Nuossa Senhora de l Rosairo a spedir-se
Ajunto a la capielha de l semitério fazie-se un pequeinha cerimónia cun las eimaiges de Nuossa Senhora de l Rosáiro i de Nuossa Senhora de ls Remédios. Naide sabe splicar bien l que quererie dezir essa cerimónia i por esso hoije yá nun se faç.
(Cumo las purmeiras procissones éran un ancontro antre las Nuossas Senhoras de las aldés bezinas i trocában ua bela antre eilhas, quando se passou a fazer solo an Sendin, esto era feito antre las dues eimaiges – Nuossa Senhora de l Rosairo i Nuossa Senhora de ls Remédios.)
(Tamien dezien que quando se deixou de fazer cun ls de Trabanca i habie quien dezisse que benien tamien ls de Brunhozinho, quejírun fazer cun ls de Miranda, mas cun miedo de mos trocáren la Nuossa Senhora, passou a fazer-se solo acá.)
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.
