Esta anho la Primabera ben molhada i anton l més de Abril ten sido abençonado ne l que a la auga diç respeito. Sendo l Praino, un sitio onde la chuba nun ye muita i apuis de anhos de seca, la chuba de Abril, deste anho, ten sido ua fertuna. Mas las nubres son tan scuras i las nuobas son tan malas, que inda mos bai dando algua grima.
Las nubres hoije an Sendin
Bai-mos dando grima yá que, por muitos lados, ls temporales ténen sido mui fuortes i ls stragos son mais que ls ganhos. Mas siempre assi fui i há de cuntinar, mal por uns lados i bien por outros. Un anho peras i outro pericas – diç l pobo.
You mirei bien para l cielo i nun me parece que porqui haba çcarga-de-auga.
L cielo a la tarde
Dízen que ls animales sáben melhor que nós cumo bai a star l tiempo. Las andorinhas yá porqui ándan hai mais de un més i yá ténen ls nius quaije feitos. Ls de ls anhos passados, muitas bezes stan oucupados por ls pardales i anton ténen que fazer outros. Esta anho cumo hai auga, l barro stá a la moda i ls nius cústan menos a fazer.
Ls nius de andorinha
Hoije, quando staba algo scampado fui a dar ua buolta por l lugar i nun quereis saber, que nin ua andorinha bi!...
Stában bien arreculhidas ne ls nius!...
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.