SENDIM EM LINHA SENDIN
← Crónicas de Amadeu Ferreira

L manjar de l caçolico

Amadeu Ferreira · 14 de fevereiro de 2009

Éran largas las manhanas de scuola, de modo que a meidie la fame caincaba cumo perro apaliado, i fuorte era la fugida Camino Prado afuora a ber quien chegaba purmeiro para tocar las abemaries. Mas a mi era outro l çubiaco que solo me deixaba refolgar na pracica de rue la Frauga: un caçolico, meio anrebulhado na cinza inda caliente de l lume, guardaba l melhor manjar de l mundo ou, falando de modo mais rigoroso, l que a mi melhor me soubo an dies de mie bida, i mirai que yá stremundiei mais que you sei alhá, até por aqueilhes sítios que dízen que ténen streilhas dun guia special que eiqui nun nomeio por respeito a tiu Michelin. Antoce, l manjar de l caçolico era feito de la seguinte maneira: quando salie pa l campo, mie mai anchie l caçuolo, dun barro burmeilho de Mobeiros ou Pereruela nun sei bien, cun caldo; apuis, migaba-le anriba sopas de pan até cabéren; andrento metie un cachico de quenhon yá cozido; ponie-le la tapadeira al caçuolo i ambrulhaba-lo na cinza caliente de l lhume apagado. Todo aqueilho recozie mui debagarico por toda la manhana, que la calor de la cinza era baixa, todo se antranhando de todo, de modo que cada cousa sabie al melhor de todo sien deixar de saber a eilha mesma. Inda hoije sonho cun esses sabores i la boca queda-me lougo chena d’auga. Un die hei de studar melhor esse manjar, dun sabor tan buono que era quaije anseportable. Purmeiro tube caçuolo a la par cun miu armano Abel, apuis fui cun miu armano Manuel i este poderá serbir de teçtemunha. Cumo nós, outros haberá: se esto nun era quemido requintado de sabor que tamien requintados mos fizo, antoce nun sei l que esso ye. I nun me dígan que era solo de la gana, que an outras cousas la gana tamien era muita i bien mos faziemos scumiosos. Hai que falar destas cousas de que nunca naide fala, mas mos fazírun. Streilhas an qualquiera guia para este quemido: todas.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó