Quando abaixei la purmeira beç para Lisboa, lebaba l camboio un die anteiro de fierros batidos i cachaço trocido cumo quien drume todo tuorto: era berano i you nien fazie eideia de l que iba a achar [fago parte daquel redadeiro grupo de stramuntanos que salírun de sue tierra pa la tropa, i esta era l cacho de mundo que le tocaba: la tropa, i muita beç la guerra, era l mais grande ambestimiento de ls gobernos ne l zambolbimiento de ls homes de la mie tierra, a la medida cierta para que todo cuntinasse na mesma, assi i todo quien alhá iba lebaba que cuntar pa l restro de sue bida, anque deixando las sues refréncias fuora cumo un mundo loinge que ye de ls outros, ou de naide porque l mundo de caserna nun ye un berdadeiro mundo i mais un cagadeiro]; quando cheguei a Lisboua iba l die a meio i recoinci la Praça de l Comércio cumo un retrato que aparecie nun manual que yá nun se me lembra qual era, talbeç un de stória a falar de l Marqués de Pumbal; cheguei a Mafra a meia tarde cul Cumbento a dar sue selombra al para andrento del mesmo: nun se me lembra que roupa lebaba nien que çapatos calçaba, pus de tan apunhada que lebaba l’alma nun me sobraba campo para mais nada; inda l die atrás miu pai me habie cuntado que nun fura a la tropa, mas iba a lebar l armano a Bergança gastando dous dies de mula i tenie que passar la ribeira de Angueira cun auga pula barri(g)a, you sabie de ls camboios, dezie-me, mas parqui inda nun habien chegado; naquel tiempo l mundo inda nun era armano an todo l lado, cumo agora, esso a que le cháman globalizaçon [bendo bien nun ye armano, que you stou eiqui agora al cumputador a screbir subre la mie purmeira biaige a Lisboua i muitos mátan la cabeça para saber l que ban a comer a la cena, que a estas horas, onde de la nuite, yá habie de haber sido], mas que hemos de fazer se até ls diuses son defrentes cunsantes ls tiempos, las naciones i até las pessonas, subretodo son defrentes las pessonas ... ; a la nuite, quando me deitei nua de las camas de riba de la caserna, dei cumi(g)o a pensar que fura l purmeiro die an que nun ancruntrara naide coincido apuis de salir de la mie tierra, i yá lebaba quaije 23 anhos de bida, esto ye mesmo solidon a sério inda cun tanta giente alredror, i de l cacifre al lado benie l oulor a chouriço que me habie sobrado de la merenda i que cuntinaba na fardela a protestar por star alhi cerrado, spertando a cada cacho cul bater de fierros de l camboio ou la ginástica de la carreira ne ls arressaios até Mafra; lembra-se-me agora que nun habie telemobles i nien me passaba pula eideia de telifonar para mie casa adonde nun habie dessas cousas nien sequiera alhi acerca, la eideia era que por to la sumana iba a tener tiempo de screbir ua carta que habie de chegar bários dies apuis, i todo batie cierto sien drama nanhun, que nessa altura inda nun habiemos acelarado l tiempo a puntos de l achegar al spácio que tenemos que andar; agora han de cuntinar cula segada, que inda nien a meio iba i apuis han de falar que le fazie falta i que l trabalho sobra siempre para eilhes, que esso de ir pa la tropa nun sirbe para nada, inda porriba cula guerra nas quelónias a matar la mocidade i mangino la segada regada a lágrimas i todo nun passa de la cunsequença de star loinge i de fazer falta pa la segada i la trilha; apuis, drumi-me de beç na caserna i sperto estes 35 anhos apuis a preguntá-me porque scribo estas cousas sien antresse nanhun, a nun ser cula cuncéncia de que todo muda i que nós demudamos i ls camboios i ls telifones i las cidades i las carreiras i las stradas i la tropa i la guerra, i essas cousas todas por adonde fumus passando i mos fúrun passando, todo me bai repetindo essa certeza de que todo demudo i passa, i passa: yá anhos que me zafiç a andar sien reloijo ne l pulso, porque gusto mais de mirar pa la passaige de l tiempo deste modo, assi a amanhar splicaçones para ir quedando bielho i a fazer de cuonta que scribo subre temas que nun ténen nada a ber cumi(g)o, a squecer que ls suonhos son la cunsequença de star loinge i de star solo, loinge de nós i loinge de casa: son siempre esso ls suonhos: busca sien fin de nós, busca sien fin de la nuossa casa.
amadeuf@gmail.com
abiso: este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia -ão.