SENDIM EM LINHA SENDIN
← Lhéngua

POETAS DE L DOURO - Domingos Raposo

amadeu · 5 de julho de 2006

POETAS DE L DOURO

15. Domingos Raposo

Domingos Raposo ye mirandés de Aldinuoba, tierra adonde cuorre l Douro. Bien coincido de todos pul sou trabalho na dibulgaçon i studo de l mirandés, l sou poema nun percisa de comentairos. Quando lo leio beio-me ne l castro de San Juan de las Arribas, arrecolhido cumo quien pisa tierra sagrada. Talbeç me sente nua piedra, cumo tanta beç lo haberá feito Eimílio Baleso, ende pul sec. II-III, i deixar que ls uolhos báian cul riu ou se pérdan para alhá de l hourizonte. Por ambaixo la teç de l tiempo, cuorre la mesma auga, siempre çfrente, an busca dun nuobo çtino que ye l mesmo de siempre, cumo ua eiterna mocidade: nun mos tocou l nacer de l riu, mas tamien la sue muorte stá para alhá de nós. Quedamos cumo el: passamos i nada mais.

Douro de mie alma

Ah! Douro de ls mius amores!

Guardian de las streilhas,

Quanto gusto de ti

I de ls tous ancantos!

Que buono ye

Ber las ailas a bolar,

Ls paixaricos a cantar,

Las faias a assomar...

Oubir, scuitar...

Ls cachones a fungar,

Niebros i carrascos a silbar.

Pastores sues fraitas a tocar

L’auga a caminar

Sien parar...

Pa l mar eimenso....

A chorar...

Ah! Douro de mie alma!

Tu tenes boç,

Sós fuonte de bida,

D’einergie i riqueza,

L Sangre de la tierra.

Cumo tu, nun hai eigual.

Sós lhuç de Miranda,

lhuç de Pertual!

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó