SENDIM EM LINHA SENDIN
← Lhéngua

POETAS DE L DOURO - Miguel Torga

amadeu · 19 de junho de 2006

12. Miguel Torga

Miguel Torga ye, a la sue moda, un poeta de l Douro. Todo l que ye Trás ls Montes cabe andrento del i, por esso, l Douro nun podie quedar de fuora. Quien chube a San Leonardo de Galafura i mira todas aqueilhas ladeiras a reçumar sudor i sufrimiento, bei tamien relumbrar la docura i l carino de las manos que deilhas fazírun un jardin. Ye por esso que al ampeço staba l home: até parece que l riu Douro nun nace an nanhun manantial, mas se bai formando i angordando al modo que agarra l sudor de ls sítios por adonde passa.

Douro

Sudor, riu, doçura.

(Al ampeço staba l home ...)

De cachon an cachon,

L mosto bai correndo

An sue cama de piedra.

Correndo i spelhando

Las dues bordas a assomar.

Correndo cumo cuorre

Ua dourada canal

De sufrimiento.

Correndo, sin saber

S’abança ou s’arrecula.

Correndo, sin correr,

L zaspero nunca zauga ...

Traduçon de Amadeu Ferreira (2002)

Abiso:

Este testo, cunsante las regras de la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa i de la sue Purmeira Adenda, stá solo screbido cun L- an percípio de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó