SENDIM EM LINHA SENDIN
← Lhéngua

POETAS DE L DOURO - Manuel Arandilla

amadeu · 28 de maio de 2006

POETAS DE L DOURO

9. Manuel Arandilla

Manuel Arandilla Navajo naciu an Aranda de Duero, an 1950. Apuis de andar pul mundo a studar, tornou a la sue tierra, cuntinando siempre a bibir acerca de l Douro.

Gusta-me este poema, que fala de un riu de palabra nua altura na que muitas pessonas nun la ténen. Tanta malbadeç le ténen feito i inda mais le quieren fazer que nun admira se, a las bezes, fala el solo cumo un boubo, a gargalhones.

Tal cumo a Manuel Arrandilla tamien l Douro me rapinha la mimória, mas you nun m’amporto. Só que l miu Douro nun ye manso i sereno cumo l de Aranda de Duero, mas parece siempre anrabiado, nun le deixando fazer cuçquinhas als parros nas sues costielhas i la sola selombra que lo çfria ye de las faias quando l sol nace i se çpon.

Un riu de palabra

L Douro ye un riu de palabra.

Lhembra-se-me inda sue prosa azul,

sue roncha de dius lantre las augas.

Sues bordas árden de suidade,

mas, a las bezes, fala el solo

cumo un boubo,

a gargalhones.

Cuorre, passa, abaixa,

curceficando-me

cun un sentido,

cun tanta selombra.

Lhembra las cuçquinhas de l parro

an sues costielhas,

l uolmo abraçado a sue cintura;

l aliseiro cun sou aire de puntífece

pul meio la nubrina de l’alba.

Rapinha-le la mimória.

Abaixo cun el i acubre-me la sue palabra.

Traduzido por Amadeu Ferreira

an 23 de Abril de 2006

Hoije, die 27 de Maio, an que scribo eiqui este poema, José Almendra deixou-me un librico chamado «Tiempo de Vendimia», todo cun poemas de Manuel Arandilla i retratos de Florentino Lara. Ten alhá un guapo poema de Manuel Arandilla, que tamien eiqui bos deixo, cun un Dius te l pague a Jesé Almendra por me lo haber dado a coincer. Nun rejisti, yá que nada quadra melhor do que Douro i bendímia.

Douro de Castielha: barco cun proua de mar

até al mar (fin que nun s’acaba nunca)

estas manos

nuossas

péinan las óndias de tou pedamiego afinconado

i resfolgamos

l doce i cálido bolo de l outonho:

luç nas alas de la bida

ye tiempo de bendímia.

Amadeu Ferreira

27 de Maio de 2006

Abiso:

Este testo, cunsante las regras de la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa i de la sue Purmeira Adenda, stá solo screbido cun L- an percípio de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó