POETAS DE L DOURO
14. Pedro Homem de Melo
Pedro Homem de Melo (1904-1984) ye un poeta que me afiç an nino a ber na telbison, a falar de folclore. L Douro de que mos fala ye l Douro de l Porto , tierra adonde naciu. Assi i todo ampeça lhougo por fazer ua pregunta que mos faç a nós que le mandamos l Douro para alhá: «Que diç alhá loinge, acolhá antre muntanhas, // L riu Douro a la tarde, quando passa?» El dá la repuosta de la cidade que se speilha acontra l riu, cun sues rues, mercadores, barcos, la Sé i todo l mais. I l poeta mira pa l riu a la spera de nuobos pensamientos, mas solo bei rues aperrunhadas, la Sé selumbrie, la Ribeira yá cun arcos zlidos, ls barcos cansados, ls mercadores de boç triste i roufeinha, la cidade de lhuito. L riu passa por todo esso i deixa-se cuntagiar, «l riu passa torturado, aflegido,» i apega-le essa tristeza i aflicion a todo yá que bai «Arando siempre l sou perfil nas almas .» Un die destes hei de me sentar a mirar l riu, talveç de pies amparado a un picon, i hei star cun bien atento a ber l que diç: quando lo soubir, bou nua fugida a cuntar-se-lo a Pedro Homem de Melo ou, se nun lo bir, talbeç lo diga a la cidade adonde «las benas son rues cun mil bidas». Ye que a cada die l riu diç cousas nuobas, i nun bonda scuitá-lo ua beç.
Balada de l riu Douro
Que diç alhá loinge, acolhá antre muntanhas,
L riu Douro a la tarde, quando passa?
Nun hai modas mais fondas, mais stranhas,
Que las desse riu streito d’auga baça!...
Que diç al bé-lo l rostro de la cidade?
Á rues aperrunhadas, lhargas, idas,
Que diç al bé-lo l rostro de la cidade
Donde las benas son rues cun mil bidas?...
An sous uolhos de piedra tan scuros
Que diç al bé-lo la Sé, quaije selumbrie?
I la tan negra muralha acontra l die?
I ls remissacos scachados subre ls muros?
Debélgan-se ls arcos zlidos de la Ribeira…
Que triste i roufeinha la boç de ls mercadores!...
Chégan barcos cansados de la frunteira
Cun sues alas bielhas, yá de muitas quelores…
Campanas, queixones, pedintes, regimientos,
Mánchan de lhuito l búltio de la cidade…
Que diç l riu alhá loinge? Por que nun há de
Traier al burgo nuobos pensamientos?
Que diç l riu acolhá? Ougado, un grito
Ben, por trás las aparecéncias, serenas…
I l riu passa torturado, aflegido,
Arando siempre l sou perfil nas almas !...
Traduzido l die 26 de Júnio de 2006
por Amadeu Ferreira
Abiso:
Este testo, cunsante las regras de la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa i de la sue Purmeira Adenda, stá solo screbido cun L- an percípio de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin.