SENDIM EM LINHA SENDIN
← Lhéngua

POETAS DE l DOURO - Pedro Homem de Melo

amadeu · 30 de junho de 2006

POETAS DE L DOURO

14. Pedro Homem de Melo

Pedro Homem de Melo (1904-1984) ye un poeta que me afiç an nino a ber na telbison, a falar de folclore. L Douro de que mos fala ye l Douro de l Porto , tierra adonde naciu. Assi i todo ampeça lhougo por fazer ua pregunta que mos faç a nós que le mandamos l Douro para alhá: «Que diç alhá loinge, acolhá antre muntanhas, // L riu Douro a la tarde, quando passa?» El dá la repuosta de la cidade que se speilha acontra l riu, cun sues rues, mercadores, barcos, la Sé i todo l mais. I l poeta mira pa l riu a la spera de nuobos pensamientos, mas solo bei rues aperrunhadas, la Sé selumbrie, la Ribeira yá cun arcos zlidos, ls barcos cansados, ls mercadores de boç triste i roufeinha, la cidade de lhuito. L riu passa por todo esso i deixa-se cuntagiar, «l riu passa torturado, aflegido,» i apega-le essa tristeza i aflicion a todo yá que bai «Arando siempre l sou perfil nas almas .» Un die destes hei de me sentar a mirar l riu, talveç de pies amparado a un picon, i hei star cun bien atento a ber l que diç: quando lo soubir, bou nua fugida a cuntar-se-lo a Pedro Homem de Melo ou, se nun lo bir, talbeç lo diga a la cidade adonde «las benas son rues cun mil bidas». Ye que a cada die l riu diç cousas nuobas, i nun bonda scuitá-lo ua beç.

Balada de l riu Douro

Que diç alhá loinge, acolhá antre muntanhas,

L riu Douro a la tarde, quando passa?

Nun hai modas mais fondas, mais stranhas,

Que las desse riu streito d’auga baça!...

Que diç al bé-lo l rostro de la cidade?

Á rues aperrunhadas, lhargas, idas,

Que diç al bé-lo l rostro de la cidade

Donde las benas son rues cun mil bidas?...

An sous uolhos de piedra tan scuros

Que diç al bé-lo la Sé, quaije selumbrie?

I la tan negra muralha acontra l die?

I ls remissacos scachados subre ls muros?

Debélgan-se ls arcos zlidos de la Ribeira…

Que triste i roufeinha la boç de ls mercadores!...

Chégan barcos cansados de la frunteira

Cun sues alas bielhas, yá de muitas quelores…

Campanas, queixones, pedintes, regimientos,

Mánchan de lhuito l búltio de la cidade…

Que diç l riu alhá loinge? Por que nun há de

Traier al burgo nuobos pensamientos?

Que diç l riu acolhá? Ougado, un grito

Ben, por trás las aparecéncias, serenas…

I l riu passa torturado, aflegido,

Arando siempre l sou perfil nas almas !...

Traduzido l die 26 de Júnio de 2006

por Amadeu Ferreira

Abiso:

Este testo, cunsante las regras de la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa i de la sue Purmeira Adenda, stá solo screbido cun L- an percípio de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó